گزارش یک آغاز

امروز روز مهمی بود، کلاس اولیها …آ … را یاد گرفتند، جشن الفبا داشتند، هم دیوار نویسی کردند و هم دوستان دومی خود یا همان بچه های دکتر چمران را به کلاسشان دعوت کردند تا در طلیعه ی با سواد شدن، همسایگان سال بالایی خود را نیز حاضر بینند، دومیها هم در ریاضی و جمع ، چیز جدیدی آموختند، زیبانویسی و تمرین آن جزء برنامه ی روزانه ی آنان است، امروز تصمیمات خوبی گرفته شد، قرار است بچه ها پنجشنبه به گردش علمی بروند، این چند روز و چند روز پس از گردش، روزهای خاصی خواهند بود، محققان کوچک باید دست بکار شوند و طرح بازدید و سوالاتشان را آماده کنند، باید گزارش گردش را مهیا سازند، محققانه اندیشیدن، عمل کردن و به کار بستن آنرا ، تمرین کنند تا سالها بعد، کشورشان را در حوزه های پژوهشی و تحقیقاتی ، پیش برند و ارتقاء دهند، این قدمهای اولین راهی است بلند و روشن که آنان می پیمایند، راهی که روزگاری پروفسور حسابی از همینجا آغازید و در امتداد آن تا دانشگاه پرینستون آمریکا منزل گزید ولی به عشق ایران بازگشت و راهی که چمران در دانشگاه برکلی بدان رسید ولی همه ی این قله های علمی تاریخ معاصر ایران به مدد تربیت صحیح ، کشور خویش را رها نکردند و دانستند که اگر قرار است ایران، ایران شود باید با تحمل ناملایمات و عزمی مجاهدانه، به پایش ایستاد تا بالاخره برخیزد، همانگونه که همیشه ی تاریخ ایستاده بود و هست و خواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *